09-08-17

Wijsheid...

Ik moest vandaag naar de kliniek AZ Sint Jan om een wijsheidstand te verwijderen, een extractie bij de stomatologie afdeling noemt zoiets.
Daar ik bloedverdunners neem moest het met de nodige omzichtigheid gebeuren, maar de arts deed dit vlotjes en zonder pijn.
Vriendelijk ontvangen door de verpleegster, en vlot geholpen uit en in mijn 'karre' was al een gehele geruststelling, want eigenlijk ben ik niet zo gek op die mondwerken..
Nu, nadien met een klein oud Sony point en shoot toestelletje nog enkele beeldjes getrokken, en dat moest snel gaan want het bekende Belgisch weertje had weer zin om de boel in de war te sturen.
Maar dat leverde wel een mooi luchtpartij op met het ding, een cybershot DSC W80 met 7,2 megapixels .
Maar droog kwam ik niet thuis, ik mocht al blij zijn dat ik ietwat kon schuilen onder een uitstekend balkon aan een oud huis.
Nu na een aantal uur komt de maaltijd verwerkende tandmachine stilaan weer wakker, en gelukkig heb ik genoeg pijnstillers in huis om et hopelijk onder controle te houden.

1-DSC05407-1.jpg

 

1-DSC05414-8-lantaarn.jpg

 

zeedijk-oostende-Panorama1.jpg

1-DSC05409-3-roy.jpg

1-DSC05410-4.jpg

En de sluizen open...

1-DSC05421-14-elisabethlaan.jpg

 

---------------------------------------

 

Gepost door Roy Verge in ALGEMENE ONDERWERPEN, Verhalen.. | Permalink | Commentaren (4) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

02-03-16

Landbouwpark De tuinen van Stene - Oostende

Landbouwpark Tuinen Van Steene.


Of zoals ze het eerst  'Les Hortillonnages' zouden noemen...Joost mag weten waarom het weer in 't Frans zou moeten zijn, komt weer ter sprake dezer dagen.
In dit park komen er volkstuintjes, waterpartijen, met groenaanplantingen met wandelpaden alsook enkele wooneenheden.
Ik plaatste enkele jaren terug al eens een post over dit item, en nu dat het Vakblad van de Vlaamse vereniging voor ruimte en planning in hun magazine RUIMTE een foto vroeg, en er net deze avond in de vrijstaat een info avond plaatsvindt in Vrijstaat, keek ik even om nog enkele recente foto's te plaatsen van het bewuste perceel op de rand van het pittoreske Stenedorp, en omzoomd door de Torhoutse steenweg , de Polderdijk en de Steense dijk.

Het is een behoorlijke oppervlakte die dit nieuwe park zal beslaan.
Ooit waren het de graas weilanden van de boerderij Sanders die zijn inrit heeft in de stenedorpstraat, en die ook opgenomen zal worden in de nieuwe planning.
Daar ik mijn gehele jeugd en nog jaren later dorpsbewoner was, weet ik elk plaatsje te vinden als een eurocent in een van de vele zakken van mijn fotografen jas.
Ik zag Stene dorp veranderen in de loop der jaren, gevangen in het web van de nabijgelegen stad Oostende.

En die na de fusie in de jaren '70 snel evolueerde van een dorp als een eiland in het groen, naar een deel van de randstad met zijn bouwwoede.
Met talrijke woonwijken, wegen en scholen tot gevolg die er bijkwamen.
De boerderijen en daarmee ook de hoevedieren verdwenen een voor een uit het dorpsbeeld.

De bruine kroegen van weleer werden restaurants en trokken er steeds meer aan, zodat het nu een toevluchtsoord geworden is voor de stedelingen die nog even de charme van het dorpje, die gelukkig geklasseerd is, willen proeven.
Het park 'de tuinen van Stene' (of het oude en charmantere STEENE..) worden opgenomen in het al jaren uitdijende stadsrand bos, meestal aangeplant met duizenden bomen door vrijwilligers,  wat een mooie groene gordel omheen de stad zal worden na enkele jaren groei.


tuinen van stene, Les Hortillonnages, stadsrandbos Oostende, landbouwpark tuinen van Stene,

De Landschapstuinen , De tuinen van Stene, met hobby tuinierparken komen tussen het overige groen als een nieuw concept ter benadering van groen in de stad. 

Een synergie tussen klassieke parkfuncties , natuurontwikkeling en -beheer, landschapsbeleving, recreatie, waterberging, en nieuwe vormen van tuinieren en stadslandbouw. Daarbij werken meerdere organisaties samen.

Dit zou ik nog graag gerealiseerd zien worden op ons geliefde Steene, de plaats waar ooit mijn wiegje stond, en ik mij nog altijd als het boerendorpje herinner. Nu een deel van de steeds meer aanwezige 'Grote stad'...

 

De tuinen van Stene, stenedorp tuinen oostende, landbouwtuinen, Pilootproject Landbouwpark Tuinen van Stene,PPPL4, tuinieren en stadslandbouw.,

De hoeve sanders met op de achtergrond de nieuwe in aanbouw zijne vleugel van de St. Andreas School. (Klik op de foto voor iets groter beeld.)
Links vooraan zien je hoe een huis, niettegenstaande het statuut  'beschermd dorpsgezicht' toch tegen de vlakte ging, en waar een nieuwbouw verrijst, hopelijk met hetzelfde uitzicht als voordien.

De tuinen van Stene, stenedorp tuinen oostende, landbouwtuinen, Pilootproject Landbouwpark Tuinen van Stene,PPPL4, tuinieren en stadslandbouw.,

 

Het deel tussen de achterzijde van de Sanders hoeve met open hooischuur, en de school St. Andreas, kijkend richting Schorredijk.

tuinen van stene, Les Hortillonnages, stadsrandbos Oostende, landbouwpark steense tuinen,

Vanaf de Schorredijk gezien, in de voorgrond de dode kreek, met een vervallen schuurtje, in de achtergrond de Sint Andreas school, langheen de Steense dijk.

t

Panorama, vanaf de strook grond, eigendom van Laurenzo Theuma, met zicht naar de Schorredijk en de Peperbusse hoeve links. nog verder het ruime en sterk gevarieerd sportpark.

tuinen van stene, Les Hortillonnages, stadsrandbos Oostende, landbouwpark steense tuinen,

De schorredijk, met links de dode kreek waar de tuinen zullen komen. Bemerk links in de verte het kleine torentje dan de dorpskerk St. anna van Stene dorp.
Langs dit weggetje kwam ik veel rijden, voor de rust en de boerebuiten natuur. Mogelijk komt er weldra meer verkeer ook, en hopelijk maken ze er geen snelweg van.
Misschien ook liefst de fietsers prioriteiten toekennen in dit schorregebied...

tuinen van stene, Les Hortillonnages, stadsrandbos Oostende, landbouwpark steense tuinen,

Links, de achterzijde van de hoeve Delanghe gelegen in de Stenedorpsstraat met de kreek.

 

De Tuinen Van Stene, klinkt verlokkelijk toch. 

---------------------

 

27-07-15

Roken, waar moet je het nog...


De rokers staan onder druk.
Er zijn niet veel plaatsen waar deze groep van mensen er nog eentje kunnen opsteken.
Er is zelfs sprake om het te verbieden op terrassen.
Zelf heb ik gerookt als een turk zoals ze zeggen, tot 3 pakjes daags, van die ouwe getrouwe Belga's.
Een stoomlocomotief kon er niet aan tippen, als je mij kon zien door de walmen had ik een stinkstok tussen de tanden, en de rest van het koppie zag je bijna niet.

Jarenlang, ik moet zo ongeveer 17 jaar geweest zijn toen ik aan het avontuur begon, mede door het aandringen van mijn leeftijdsgenoten.
Maar waarschijnlijk ook door gebrek aan karakter , en het willen stoer doen.
De fabrikanten waren in hun nopjes, door die babyboom die kwam aanzetten als een laag grijze mist.
Je moet weten dat er toen geen mens zei dat roken slecht voor de gezondheid was.
Je moest maar je kop buitensteken of je zag een reuzegrote affiche, of een emaille metalen bord aan een of andere gevel hangen meestal met een verleidelijke mooie dame erop, die haar verslaving zonodig moest delen met het  gemakkelijk te verleiden jonge volkje.
Ooit begonnen met Zemir, toen naar de 'Groene Michel' en Bastos, om na een twintigtal jaren naar de Belga om te schakelen.
En toen zeiden ze plots dat het kankerverwekkend was, dus vonden wij het voldoende over te gaan op filtersigaretten.
Man, hoeveel keer ben ik zonder sigaretten gevallen, of stekjes, om dan soms kilometers ver te rijden naar een winkel die in de late uurtjes nog open was.
Ook, wie heeft er als verstokte roken geen , zei het minuscule gaatjes gebrand in zijn frisgewassen hemd, of zelfs anderen kennis laten maken met de immense hitte van het bekende witte duiveltje.

Eindelijk, na enkele vruchteloze pogingen kon ik in 1999 de knop omdraaien, na meer dan 35 jaar, en kon ik aan een nieuw leven beginnen zonder de sigaret.
Door de jaren heen had ik ondertussen wel een kleine woning laten opbranden ten gunste van Michel, Bastos en Belga, die er , mede met de centen van vrienden een klein kasteel mee kochten en appartementsblokken aan zee.
Maar ik ben vrij, en de vrouw gelukkig dat de gordijnen, behang, en klederen niet meer bruin worden en ruiken naar de sigaretten.

Hopelijk ben ik Piet met de zeis ontglipt, en gaat hij ergens anders iemand met dichtgeslibde longen een afscheid bezoekje brengen.
Ik heb zelfs een paar vrienden die de strijd hadden verloren tegen deze vreselijke ziekte naar hun laatste rustplaat begeleid, wat een verlies aan goede mensen...

Jammer dat er nog altijd zoveel gerookt wordt door het jonge volkje, niettegenstaande ze het al goed weten wat er gaande is, en als ze hun kop buitensteken weer affiches zien hangen, maar nu, zonder de verleidelijke meiden, met de boodschap hoe slecht het wel is.
Nu, je komt een paar kilo bij, je geldbeugel is iets zwaarden om dragen, maar dat kan niet op tegen de voordelen van het niet roken.

 

Voor de Die Hards

sigaret rokers, einde van de sigaret, stoppen met roken.

 

Gepost door Roy Verge in Verhalen.. | Permalink | Commentaren (2) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

14-11-12

Geit

Je ziet ze nog zelden deze 2CV of deux chevaux(twee paarden)van citroën, beter bekend als lelijk eendje of in Vlaanderen als de geit, een geweldig wagentje die je bracht waar je zijn moest, ietwat spartaans, dat wel, maar voor miljoenen mensen ooit de auto van hun dromen.

Het wagentje liep voor het eerst van de band in 1948 en tot 1990 bleef hij in productie, wat zo een 5.3 miljoen wagens opleverde, niet enkel in deze uitvoering als bestelwagentje, die door de boeren uit ons dorp gebruikt werd voor het aan huis leveren van melk en petatten. Maar ook als gezinswagen met een dak in vinyl die je van voor tot achter kon openschuiven, een (sport)coupé zeg maar.

Ooit heb ik er ook mee gereden, en het ding liep zelfs vrolijk bij een dikke laag sneeuw door zijn toen vooruitstrevende voorwielaandrijving.
De auto was speciaal voor de doelgroep van de landwerkers bedacht, en de gedachte er achter was dat de auto de boer en boerin konden vervoeren, over de in die tijd erg slechte wegen, zeker op het platteland.
Hij zou ook nog een geit in het achtergedeelte moeten kunnen meenemen, of enkele zakken petatten, en een mand eieren heelhuids op de bestemming brengen, zelfs als er over omgeploegd land gereden werd, wat door de zachte vering geen probleem was.

Verder was het een zuinige auto, mede door het lage gewicht, betrouwbaar ook en goedkoop in aanschaf.
Spartaans, omdat de zetels voorgevormde buizen waren met een zeil overtrokken, de verwarming enkel de vooraan zittenden kon verwarmen, de ruitenwissers miniscul waren, en de ramen naar buiten klapten inplaats van naar beneden draaiend.
De versnellingspook stond vooraan op het dashbord, en daar de eerste versnelling niet gesyncroniseerd was , moest je al volleerd kenner zijn om zonder kraken te schakelen.
Snel was ie ook niet zodat het wat duurde voor je aan 120 km per uur kon bollen.
Maar het was leuk rijden, de doelgroep , de boeren dus waren er weg van, het was een werkwagen, en door de hoge dakrand kon de heer des huizes zelf met hoed op in de auto stappen.
Ook dokters, politie en winkeliers vonden het wagentje passend voor hun beroep. De jongeren waren er vanaf de flower power verslingerd op, ook was de afwerking en mechaniek steeds verder verbeterd in de loop der jaren en nu, meer dan 20 jaar na het uit productie nemen, lopen er nog altijd rond. Vertroeteld door de bezitters als was het hun vrouw in de beginjaren van het huwelijk. Het zijn iconen uit voorbije jaren, de geit, de 500 fiat, de kever of de mini.
Ik hield er ook van, maar liet mij jammer genoeg, meeslepen met de massa, en kocht mij nadien altijd maar een meer dikkere wagen, want dat was in, glimmende overpowerde bolides, volgestouwd met allerlei eigenlijk overbodige snufjes.

Niet meer die kleine gezellige karretjes, die meewarig werden bekeken door de kudde , steeds meer welvaart kennende midden en hogere klasse rijders, die ook steeds sneller wilden vooruit komen, met vele zwaardere ongevallen als resultaat.
Niet moeilijk dus dat er jaarlijks wereldwijd zo'n één miljoen tweehonderduizend mensen sterven in het verkeer, waar je dit getal mag met X 40 tellen als de gekwetsen worden meegeteld die in het ziekenhuis belanden.
Dat is 3.300 slachtoffers per dag, of 1 mens die sterft op 200 in het verkeer, zegd dus nooit, mij overkomt het niet.
De meeste ongevallen, 55%, gebeuren trouwens in de stad, bijna altijd door te snel rijden

IMG_3702.jpg

Hier een de sympatieke bestelgeitjes, alhoewel direkt minder sympatiek door op een busplaats te gaan parkeren, of de hedendaagse mentaliteit, ikke en de rest kan stikke..., hopelijk slaat de plaatnaam niet op de bestuurder...

--------------------------------------------

 

Gepost door Roy Verge in Verhalen.. | Permalink | Commentaren (1) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

28-09-12

Manneke Paul en De Wens op VTM

VTM en Paul de Leeuw maakten een wens waar, die ik gesteld had aan het showprogramma Manneke Paul.

Ik had als wens laten weten als aan de VTM dat ik nog eens graag van de grond zou gaan, letterlijk dan, met een helicopter of ballon.
Het werd het eerste , want door mijn problemen met gaan en staan kon het niet in een luchtballon, maar ook een helicopter was voor mij natuurlijk oké.
Toen in totaal onverwacht tijdens de uitzending naar voor werd gereden in mijn rolstoel, was ik zo verrast dat ik totaal de kluts kwijt was, Ik kon geen woord uitbrengen.
Na het bericht in het voorjaar dat ik kanker had, die mij een fameuse opdoffer gaf, en 35 bestralingen in Brugge moest ondergaan, dacht ik even dat het gedaan was hier op deze aardkloot voor mij.
Ik kan je verzekeren dat het hard aankomt, Je zit al jaren te sukkelen in een rolstoel, met dagelijks, ook bij nacht pijn, twee maal longembolie's , mede door het tekort aan beweging, galblaas verwijderd, omver gereden op het zebrapad met bloeduitstortingen en spierscheuren en weeral operatie's, allemaal in de laatste paar jaar... Donkere wolken verborgen de zon, ik had het soms voor gezien gehouden.

Maar dan komt zo'n dag, je krijgt melding, na nog een onderzoek, dat de kanker goed  bestreden is, en eeen straaltje zon verlicht weer je onbenullig leventje.

En iets later gaat een wens die ik al lang koesterde in vervulling, en dan nog in een programma op TV, je voelt je heel even een vip, het garnaaltje, tussen miljoenen garnaaaaaalen en kabeljauw's die heel even in de schijnwerpers staat.
Ik weet, ik zit vol emotie's , en die onderdruk ik zoveel mogelijk, maar daar, op het podium, vocht ik tegen de opborrelende gevoelens, ook omdat je niet als een idioot zou overkomen, wat me niet steeds lukte.

Ik was echt blij, want als je een gebrek hebt, dan val je regelmatig uit de boot, je wil erbij horen, maar in het jachtige leven ben je voor de 'onbevlekten' al snel een en hinderlijk iemand..

Na de vlucht mocht ik vernemen van VTM en Heligroup dat , door de slechte weersomstandigheden en de erg korte vlucht , de vlucht nog eens overgedaan zal worden.
En wat nog veel mooier is, van Knokke, waar de helihaven van de HeliGroup is, langs de kust tot Oostende.
Mijn geboortestad zien vanuit de lucht, dat was een onuitgesproken deeltje van mijn wens, je kijkt een gegeven paard niet in de bek.
En toen ze er zelf over begonnen .....wat kan je in de herfst van je leven nog meer wensen.

En dan nog, voor een fotografie freak, is dit toch super, iets dat mij anders nooit kon overkomen.

Ik maakte nog enkele blinde foto's vanop de knie van Manneke paul zijn show, een show die je zeker eens moet zien op tv, het is ook zo anders dan anders.
Ook even een vlucht , weg van al het politiek geluter tegenwoordig ;-)

IMG_2614A.jpg

 

IMG_2644A.jpg

De ballons die ik in de show toegestopt kreeg, en waarvan ik dacht, wel dat is het geweest voor mij....dat was natuurlijk buiten Paul gerekend.

Paul-de-Leeuw-en-Natalia-.jpg

 

Anastasia en Natalia.

Anastacia-en-Natalia.-jpg.jpg

 

Foto met Anastasia, Natalia en Paul de Leeuw.

manneke-paul-show.jpg

 

Manneke-Paul-Natalia.-.jpg

Paul de Leeuw in topform.

 

Manneke-Paul_Paul-De-Leeuw.jpg

Ik maakte ook een foto van manneke paul , die hij echt leuk vond. 

 

En wij, de mannen die Icarus achterna gaan, mijn beste vriend Helmut, die steeds bereid is mij te helpen.
 Zoals ergens naartoe brengen, hij reed bv drie maal heen en terug naar Vilvoorde. Ook bij PC problemen weet hij die steeds op te lossen, een vriend zoals je niet veel meer tegenkomt.

Helmut-Willems.jpg

IMG_2691A.jpg

 

anja-vtm-paul.final.jpg

Wij werden er super opgevangen en begeleid door mevrouw Anja die zorgde dat de vlucht mooi zou aansluiten..

VTM-scampi's-.-2755A.jpg

 

We kregen er heerlijke scampi's aangeboden..

VTM-_2758A.jpg

 

VTM-2757A-.jpg

 

VTM-2752A-.jpg

De VTM wandelstraat, met op het eind het restaurant.

En dan, het spannend ogenblik...

 

Heligroup, Knokke, VTM, Manneke Paul,

En daar was ie dan de donkerblauwe vogel van de Heligroup

Heligroup-Knokke-2787A-VTM.jpg

De stevige en toffe piloten van de Heligroup..

piloot-Heligroup-2783A.jpg

 

Heligroup-vtm.manneke-paul-show.jpg

 

Heligroup-VTM.2778A-.jpg

Daar gaan we dan, ik en den Helmut in ons nopjes, Miguel Wiels vloog ook mee, maar dan aan de buitenkant, en de cameraman van ' Voor de show'  in goede doen, met Delphine als gastvrouw.....

manneke-paul-VTM-2774A.jpg

 

Lift off..

vtm-heli.-2761A_1.jpg

 

VTM-helicopter-2759A_1-.jpg

Hemels zicht en ervaring..

VTM-helivlucht.-2767A-.jpg

De VTM studio's vanuit de lucht, veel verder kwamen we niet...

 

VTM-heliflight-Manneke-Paul-.jpg

roysfoto.-3.jpg

 

roysfoto-4.jpg

 

Waarschijnlijk door de storm die er heerste, achteraf hoorde ik zelfs 100km per uur zeggen, duurde de vlucht maar enkele minuten, en landen we terug waar we vandaan kwamen...Wat jammer.
 Geweldige hobbels wordt je wel gewaar in de heli door de sterke wind, maar ik had geen erg in, we hadden een ervaren piloot die wist wat ie deed.

Heligroup-.2771A-.jpg

Best tof met het grote ruit oppervlak, je voelt je vrij in de lucht, net als een vogel..zoals deze meeuw, maar die kan ook bij stormweer het luchtruim in.

IMG_9781A.jpg

 

vtm.2773A-kopie.jpg

Bedankt voor deze wensvervullig aan de TV studio VTM, de piloten van Heligroup, de goede zorgen van Mv Anja en Maarten en alle medewerkers, het was super..

Geen loze beloften, Je beleeft het hier !

Wel is er ten stelligste beloofd door de medewerkers van Manneke paul dat de vlucht opnieuw overgedaan wordt in het voorjaar van 2013.
Wij houden jullie op de hoogte beste lezers, en fans van manneke paul en uiteraard VTM

_____________________________________________
_____________________________

Update

Ik krijg nog steeds foto's die mensen van de manneke Paul show maakte, vanaf hun TV toestel toegestuurd, zoals hier van Magda.. Bedankt hoor.

roy1.JPG

roy.JPGDSCN5719.JPG

DSCN5718.JPG 

 

 

 



Gepost door Roy Verge in Belevenissen, Verhalen.. | Permalink | Commentaren (14) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

14-09-12

Paul De Leeuw als manneke Paul

Manneke Paul

Paul De Leeuw, nu manneke Paul, de bekende hollander van de Nederlandse tv is in het land.
Vanaf 17 september is Paul de Leeuw te zien bij VTM met een eigen programma.
Als Manneke Paul laat hij speciale wensen en ideeën in vervulling gaan, een soort goedhartige moderne tovernaar, maar hij ontvangt ook bekende Vlamingen, Met onder andere in de eerste aflevering Koen Wauters. De opnames worden ingeblikt te Vilvoorde in de VTM studio's waar ik, door toedoen van mijn zoon en nog een goede vriend , samen met mijne madame kon naartoe trekken. Merci mannen om aan mij/ons te denken.

Het was al jaren geleden dat wij samen ergens naartoe konden, mede door die stomme kar waar ik aan verbonden ben , en dit was de ideale gelegenheid om den Paul, de gekke bekkentrekker die op een 120 tal kilometer van mijn stulpje te zien zou zijn in zijn eigen programma op zijn vooroudelijke Vlaamse bodem.

Ik ken hem al van zijn shows op de Nederlandse tv, zoals de gerespecteerde Vara, en hou wel van zijn stijl, met zijn onmiskenbaar  Paulsausje die hij toevoegt, soms hard maar hij weet het mooi af te zwakken, en altijd als grap bedoeld.
Mijn vorige buur kon niet met den Paul lachen, eigenlijk met niets of niemand, je kent het wel, een schoolmeestertype, wat ie toevallig ook was, die nog niet zou kunnen lachen als zijn madame ondergepoept zou worden door een supergrote Indische olifant, wekenlang geplaagd door obstipatie.
Ik wel, de tranen zouden langs mijn wangen rollen als ik bedenk dat enkel nog haar egelhaar te zien zou zijn, priemend door tonnen poep.

Sorry, Nu, verder over het Manneke Paul 
Hopelijk spreekt ie een ietsje bijgeschaafde taal, want dat snel ratelend oerhollands, daar heb ik soms wel moeite mee.

Piezen datten ook nie zo mee kunn, gelik me die oude vlaamsche woorden, gelik,  'k gon e teuge drinken, want kzien scheel van de dust, en nieverst gin piente te zien, je zoed agowwe ommevoln en ne tumelette maken. ke zien wetter da us vintje Pol ook met ze mond vul tanden zoe stoan.

Den Helmut, onze kameraad,  is daar ook al jaren fan van, en nu dat het bolle manneke redelijk dicht bij huis komt, wilde hij hem wel eens live aan het werk zien.
Steven zorgde voor de kaartjes, want je komt er zomaar niet in bij de VTM, ook niet bij het manneke, en daardoor voel je je meteen een beetje VIP , ik , een verry important person, om je een kriek te lachen.
Eigenlijk konden ze geen betere naam bedenken voor het programma, Manneke paul, als je hem ziet in t'echt, met zijn guitige mollige kop dan denk je meteen, ja, t'is da manneke waar het om draait.

Koen Wauters is dus zijn eerste gast in het nieuwe programma, waar ze samen een song brengen, want 't manneke is buiten cabaretier en presentator ook een fameuse zanger moest je het nog niet weten, en hier in Oostende zeggen ze dan, 'Jet uer de mulle voorn'.
Ik zat op de eerste rij in mijn rolstoel, samen met nog een gast die voor altijd op zijn gat in een wielerige mag zitten, een beetje zoals mannen van koninklijke bloede, die mogen dat ook, altijd op hun gat zitten bedoel ik, maar bij hun brengt dat veel meer op en ze hebben er geen last van.

Nu, wij de auto in, wat ook alweer een tijd geleden is, een grote blinkende monovolume, een fluitje van een cent voor die mannen, die hebben ook nog een zwembad en ponny... ik  wijk af..

Dus in geen tijd de snelweg richting Brussel genomen, waar ik het een en t' ander zag die er, in de tijd dat ik nog de pedalen in mijn karretje vond, niet waren.

Zoals dat groot speciaal wit KBC gebouw, net geen wolkenkrabber, maar 'ze' zullen wel gekrabt hebben in de spaarders hun portefuille , de KBC bank, raar maar die naam doet me steeds aan Komitet gosoedarstvennoj bezopasnosti  oftewel KGB, die Russiche geheime dienst denken, die velen daar in de zak gezet hebben, net zoals de KBC en soortgenoten dus.
Wat mij ook opviel, dat er nu meer, en grotere auto's rondrijden dan pakweg 20 jaar geleden, toen het nog geen crisis was, en de 'nafte' nog gul werd gebruikt om de verfborstels proper te krijgen inplaats van White spirit.

In ons deel van de snelweg, richting Brussel dus, reden we in file, maar we reden, en zelfs gematigd vlotjes.
 De overzijde, want je hebt er ook een baan aan de ander kant, maar dan in de tegenover gestelde richting, voor diegenen die nog nooit de autostrada hebben genomen, wel, daar stonden ze stil, allemaal bijna treurige gezichten te zien, terwijl aan onze kant het leek alsof ze allemaal al bezig waren naar het manneke te luisteren, kleurt je smoelwerk, zouden ze zeggen.

Na zowat een uur dertig kwamen we aan de 'Kleurt je dag' plein, beetje te vergelijken met het sint pietersplein van die sinterklaas, maar dan groter.
Meteen viel een grote bal mij op die snel lang de gevel van de VTM studio's gleed, maar bij nader toezien toch het manneke bleek te te zijn, stom van mij, vind ik nu zelf ook.

Die locatie en het bouwwerk van de VTM is op zich wel indrukwekkend, met een resem aan opname zalen, ik stond om zo te zeggen met mijn mond open, wat nog meer een idioot gezicht moet hebben gegeven dan anders.
Het duurde wel even voor wij konden plaatsnemen in studio 3, maar we werden er geweldig opgevangen, niet letterlijk natuurlijk, want die donkergekleurde blonde dame zou er niet goed van geweest zijn, nee, ik verteld lekker mijn gewicht niet, ter info, t' manneke weegt 110 kilo, droog, heeft ie zelf gezegd,.. en toch zou de schaal in mijn voordeel zakken, beiden aan elk een kant.
Breek mijn mond niet open, meer zeg ik niet.
Wat maar aantoont dat 't manneken nog veel boterhammetjes met vlaamse pastekop mag eten tijdens zijn verblijf op bourgondische vlaamse grond.

'Ze' komen dan zeggen dat je nog kan gaan plassen voor je de '3' binnen mag, want nadien is het over en uit, dan brengen ze pampers als het echt moet.
Was dat een gedrum naar de toiletten, zelf diegene die met kracht enkel een paar druppeltjes konden uitpersen gingen dan toch met een gerust hart naar binnen in de lugubere catacomben van de VTM.
Ik kon nog rustig mijn Duvel achterover slaan, bij het nuttigen van een soort Hollandse  Mora broodjeskroket, ken het niet maar 't was wel lekker, en , gratis.. djuu, begin al net als 't manneke.

Nu, ik nam er ook een paar beeldjes...

 

VTM, VILVOORDE, Manneke Paul, Paul De Leeuw,

Paul de Leeuw, ook in de wandelgangen sympatiek...

De Vedette, manneke Paul genaamd, ook als Paul De Leeuw gekend, denk dat zijn voorouders van Vlaanderen zijn met zo'n naam. Deze grappige leeuw is al geliefd sinds mensenheugenis in het Vlaamse televisieland.

IMG_2278A.jpg

Maar ik begin bij het begin, in de 'wagen' van onze vriend met zijn zwembad enzoverder..

IMG_2285A.jpg

De nieuwe meteo toren in jabbeke, waar ze nu de regendruppels zullen kunnen tellen op uw flink  gesubsidieerde zonnepanelen Meteen zal je nu weten dat ze geen voordeel zullen genereren als die toren donderwolken ziet.

IMG_2288A.jpg

De KBC toren, speciale architectuur, nooit gezien, je kan je voorstellen hoelang het al geleden is dat ik buiten het polderdorpje Oostende kom.

IMG_2292A.jpg

Een kunstwerk langs de snelweg,vanuit de auto, door een gekleurde zijruit, wippend op en neer in de comfortable zetels,niet echt ideaal voor een kiekje, net zoals trouwens in de studio, ook niet ideaal om ne foto te maken. 
Mijn inziens geen al te goede plaats, maar er passeren wel miljoenen mensen moeten ze gedacht hebben.

IMG_2297A.jpg

Ze probeerden mij wijs te maken dat dit in de verte een moskee is, maar ik weet wel beter.

IMG_2303A.jpg

Aanschuiven, allemaal voor Manneke Paul ??...

IMG_2305A.jpg

En voila, den VTM.

IMG_2307A.jpg

Ben nog nooit in een TV station geweest, laat staan in een studio, of toch, vroeger, in een vakantiestudio.. 

IMG_2308A.jpg

Het Kleurt je dag plein, Zeker even bekend als het Sint Pietersplein (van die man als sinterklaas verkleed)

IMG_2311A.jpg

IMG_2314A.jpg

De naarstige dame achter de duvel disk.

 

VTM, manneke Paul, Helmut,

 

En mijne kameraad, nu nog met zijn normale gezichtstrekken.

IMG_2318A.jpg

mannekesbroodje, waar ik het al over had.

IMG_2320A.jpg

En de beroemde blik van onze plaatselijke vedette, door het gebrek aan een frisse wereldvermaarde Duvel, daar kan het manneke nog een punt aan zuigen, allé, niet letterlijk hé..

IMG_2324A.jpg

'T manneke is geliefd, dat zie je zo..bomvolle wachtzaal, nog ergen dan bij mijn tandarts, maar die vertelt geen grappen, de zurkel.

IMG_2330A.jpg

Tja...

IMG_2329110912.jpg

Dan is het eindelijk zover, alle ...in de broek, en naar binnen.

IMG_2331110912.jpg

Het knappe decor valt meteen op, supergrote lampekappen en lampadaires. Dacht er ene mee te pikken, maar zou niet in de nogthans ruime wagen kunnen van onze kameraad, of ze zouden mij moeten achterlaten. 'k zal maar zwijgen, wil ze niet op rare gedachten brengen.... 

IMG_2332110912.jpg

De stoel van manneke paul, ziet er stevig genoeg uit me dunkt.

 

IMG_2333110912.jpg

 Allemaal fans , manneke paul ligt goed in de markt..

 

IMG_2336110912.jpg

De mannen van het orkest zijn er klaar voor, tiens, sympatieke Miguel Wiels..De man die net zo gemakkelijk muziek uit zijn mouw schud als Paul grappen tapt

IMG_2339110912.jpg

 Koen-wauters-en-paul-de-Leeuw.jpg

 

En de gast , Koen Wauters, terwijl het stilaan in de studio zwart ziet van het volk . (ps.is niet een of andere bijeenkomst van alqaida .)
Koen Wauters in duet met Manneke Paul.

 

IMG_2355110912.jpg

 

IMG_2347110912.jpg

't zijn ook altijd dezelfde die in beeld komen, gelukkig is't ne sympa.

 

IMG_2350110912.jpg

 

IMG_2352110912.jpg

De items volgen elkaar vlot op, zelfs gevleugelde vrienden zijn van de partij (niet die van de partijen in oktober)

IMG_2348110912.jpg

Hier een gelukkig dametje, Inge..

Ik verklap enkel dat het programma speciale wensen van gewone mensen laat in vervulling gaan..wel, ik wil graag ooit eens mee in een luchtballon samen met den paul, 't zou een stevig ding moeten zijn, als ik ons beiden naast elkaar zie  ;-), en niet deze van onze vriend Eddy wally.

IMG_2363110912.jpg

Gers Pardoel in volle actie, hij heeft zelfs een kattebelletje op zijn arm, kwestie van de tekst niet te vergeten... 

 

IMG_2369110912.jpg

Manneke Paul liep er ook een mattetaart, en een lap van een zwaard op door de ridders van Geraardsbergen. Geslagen in de orde de blowers, sorry, plassers.

IMG_2376110912.jpg

 

 

IMG_2380110912.jpg

De ingewanden van VTM..

IMG_2381110912.jpg

Met zijn vele sets..

IMG_2385110912.jpg

Na afloop de grote Duvel uitreiking ten huize VTM, niet te verwarren met uitdrijving.

Ik kreeg nog enkele vogels in de gaten, verdorie had liever iets meer lenzen en belichting meegehad..

IMG_2388110912.jpg

Een uil, raar, doet mij aan mijn schoonmoeder denken..

 

IMG_2390110912.jpg

 

IMG_2394110912.jpg

 

IMG_2401110912.jpg

Zo, om het op zijn hollands te zeggen, den uil is in de olie.
Moet de VTM bedanken, en uiteraard manneke paul, en alle medewerkers  voor onze gezellige en humorvolle avond, ik zat alvast met betraande ogen van het lachen,  en wens hun een succesvolle reeks uitzendingen. Dit zou wel eens een schot in de roos kunnen zijn.
Hoop met dit kleine intermezzo jullie warm gemaakt te hebben om de uitzending te bekijken, ik lichtte enkel een klein tipje van de sluier van de veelheid die jullie te wachten staat. Doen dus.
De eerste uitzending komt eraan op maandag 17 september, gevolgd door de 2de op 20 september. en zo verder.. Niet te missen !

----------------------------------------------------------

 

 

Gepost door Roy Verge in Belevenissen, Verhalen.. | Permalink | Commentaren (7) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

11-08-12

Renault

De renault 4, een legende.

 

100812Roy,img_1359.jpg

 

De 4CV was uitgerust met vier portieren wat het instappen achteraan gemakkelijk maakte, veelal waren in de kleine wagens maar twee deuren.
De voordeuren draaiden vanaf vooraan open wat ook snel instappen mogelijk maakte.
Het wagentje was voorzien van nogal wat schroom die hem voor die tijd een chique uitstraling gaf. Een impermiable stoffen schuifdak, of zelfs een open dak waren mogelijk.
Onze dorpsmecanieker en velomaker Maurice Knockaert had er zo ene, toen in deze tijd, zo omstreeks 1955, was het een zeldzaamheid op ons dorpje Stene om een auto te bezitten,en de Maurice was fier als een gieter als hij eens, eerder zeldzaam, zijn wagentje van stal haalde.
Ik denk dat hij in heel zijn leven geen andere auto heeft gehad, en blinken dat het ding deed, zijn vrouwtje liep telkens met een stofvod rond, geen vlekje ontsnapte aan haar arendsblikop op het blinkend icoon..

Het ontwerp van deze kleine franse wagen dateerde van 1944, De watergekoelde viercilinder zat achterin en had een inhoud van 747 cc en leverde tussen de 18 en 42 pk, naar gelang de versie.
Deze kleine 4CV werd verkocht als zoete broodjes ook de Franse Gendarmerie reed er mee.
Het wagentje werd gebouwd tot in 1961.
De Dauphine was de opvolger, een iets groter en areodynamischer voertuig.
Mijn zus haar man,den Eddy had er zo ene, en ze reden met het karretje elk jaar honderden km tot in Oostenrijk, Italie en Zwitserland.
Volgestouwd met nog een paar zussen en hun bagage, toen ze arriveerden waren ze gekraakt, maar na een dag waren ze weer monter en blij..Toen genoten ze nog van het bezit van een wagen, en het mocht klein zijn, want het was nog niet de tijd dat uw wagen groter moest zijn dan die van de buren.

Zelf was mijn auto ook een renault, de R8, een vierkant bakje, die ik kocht enkele maanden na mijn huwelijk op de autotentoonstelling in Brussel, in 1970, mijn scoutskameraad van toen, Raymond Simoens die mij vergezelde, liep rood aan toen ik bleef aandringen en afpingelde tot 63.000 fr.
Maar enkele weken later reed ik rond met mijn witte sportieve R8, een wagentje die toen veel in rally's werd gebruikt.

-----------------------------------------

 

Nog een verhaaltje, verbonden aan een  bezoek in de Panne toen duizend zonnen  van radio één er een event losliet...

Net als op andere events, je staat daar maar, al een uur voordien op een goed gekozen plaatsje, en dan komt een 'laatkomer' zich net voor je neus murwmen.

------------------------------------------------------

----------------------------------------------

 

Het Neanderthaler verhaal

 

Even met de lijn naar de panne getrokken vanuit Oostende, want daar was er iets van TV één, zegge en schrijve 27.07.2009.
één en duizend zonnen , is een dagvullend programma met optredens, bekende mensen zoals Gene Thomas, Sofie van Moll,
Marijn Devalck, je weet wel, den Boma, en Sabine Tiels
en anderen, kookdemonstraties en kinderanimatie, en.. zo kom je nog eens ergens.
En, sederd wij enkele weken terug het gemak van de tram hebben ontdekt, nemen wij nu regelmatig de lijn, en 't is nog plezant ook.
want de lijn, das altijd een beetje lijnen hé ;-)))

 

Ook kan je voor deze prijs er met de auto niet komen, zelfs uw parkeertikets komen duurder uit, als je al een plaatsje zou kunnen bemachtigen om uw statussymbool kwijt te raken, vroeger met de kleine wagen was een miniplaatsje genoeg, maar met die grote bak die wij nu hebben, daar moet je al een ruime plaats voor hebben, en dan maar rondrijden op zoek naar ....
Na een uurtje lijnen, de panne ligt nu eenmaal niet aan het einde van de wereld, wel van den belgiek, zijn we waar we moeten zijn, aan de esplanade in het zonnige De panne.

 

150709ROY-305

 Ook dan nog de optredens, waar het mij direct opviel dat deze zingende jonge bloem in een, bijzonder passend bij haar, mooie jurk stak.
Deze natuurlijke onschuldige schoonheid is Sofie van Moll onder begeleiding van de band The Expendables hier met het nummer...
 Fuck you,...alléééé   Sofieke, foei.

150709ROY-310

 'Den' Gene Thomas himself

 

150709ROY-309


Ik stond er ook weer als eersten, bij 'radio één en duizend zonnen' en net voor de show zou beginnen komt daar een kleerkast, maar dan in de breedte, gezegend met de hersenen van een naaktslak en geplaagd door alzheimer net voor mij staan.

Zijn armen breed uitgespreid van zijn lijf, waarschijnlijk door zijn meloengrote uitpersende walmende zweetklieren onder zijn oksels, samen met zijn van al even buitenaardse maten bedeelde vrouw en dochter, met schuinhangende plisé rokken, zich luidruchtig in een plat waals, murwmen, net voor mij.
Hij had waarschijnlijk al lang, heel lang geleden, tijdens een dronkemansruzie de badkamer aan diggelen geslagen, en ook de wasserij was hun grootste vijand, aan de ondefineerbare kleur van zijn T shirt en hun bloesjes te zien.

Nu twijfels ik er nog steeds sterk aan of het wel kan omschreven worden als bloes en T shirt, het waren eerder kleurrijke afgewassen kussenslopen met uitsnijdingen.
Gevlekt als een geile kameleon in de bronstijd, overgoten met een sopje waar de eerste de beste aalput, regelmatig gespijsd met friet en bierbraaksel zich niet zou moeten voor schamen, stonden ze daar mooi te wezen.
De doordringende geur was zo zwaar dat het tot tegen de zeedijkvloer zakte en zich langzaam verspreidde tussen de frisgewassen gebruinde kuiten van de toeschouwers, waar de zeep en deodorants, zelfs Fa's, een ongelijke strijd leverden tegen zoveel overweldigend geweld.
Zintuigen kwamen stilaan in opstand en gaven signalen aan zenuwen en spieren om in snel een verwijderende beweging van de bron te komen.
Luid gaf hij zijn positieve mening in een plat koeterwaals over de opkomende zangers, die hij op tientallen fluittonen onthaalde, en bij applaus sloeg hij in het rond alsof er strontvliegen op zijn geur waren afgekomen.

Terwijl hij ondertussen rondkeek op instemmend geknik, over zijn kennis van de gebrachte liedjes
kwaliteit , als met al was hij de plezantste van de volledige dijk.

Maar geen mens die nota van hem nam, ze hadden al genoeg aan zijn gepastelde geur.
Degene die net naast hem stond keek alsof ie verweg in de lucht iets belangrijks zag, om dan in alle stilte weg te glippen
Ik hield wijselijk mijn mond, wou me er zeker niet aan ergeren, en hield het daar na een poosje voor bekeken.
Wonderbaarlijk kon ik gemakkelijk wegkomen en weg laveren met mijn mobielscooter, want plots was er op de Esplanade in de Panne een ruime cirkel ontstaan omheen deze uitzonderlijke neanderthalers.

Plezante boel toch, die duizend zonnen, niet.

 

Gepost door Roy Verge in Verhalen.. | Permalink | Commentaren (4) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

10-08-12

De kust , De mensen, De blog

Benidorm basterd, of mongool

 

090812Roy,img_1282_1-kopie.jpg

Het nieuwe zeeheldenplein ziet er modern en strak knap uit, maar wat mij opvalt, is dat er voor rolstoel of kinderwagens gebruikers  geen toegang is naar het strand.

Of het moet er nog komen, of ik kijk ernaast op deze foto...

090812Roy,img_1303.jpg

Krabbenvisser op het staketsel.. en details..

090812Roy,img_1284.jpg

090812Roy,img_1297-kopie.jpg

090812Roy,img_1299-kopie.jpg

090812Roy,img_1291.jpg

En steeds en overal die brutaaltjes..

090812Roy,img_1274_1.jpg

Ze pikken uw eten, en ook mijn lens moest eraan geloven, een dikke witte kladder er pardoes bovenop, de stinkerds ;-)

090812Roy,img_1309-kopie.jpg

zelfs de metalen vuilbakken zijn niet veilig

090812Roy,img_1312.jpg

Het is niet netjes meer...Gelukkig hebben we nog dit kaai tuintje met wilde planten.

090812Roy,img_1307.jpg

Zag er ook een zwemmer in de dokken,ik zou er geen zin in hebben..

090812Roy,img_1306.jpg

----------------------------------------

 

Hersenspinsels...

Af en toe kijk ik ook op de blog 'DE DOLENDE TOESCHOUWER' Iemand die het voor gezien hield op de skynetblogs, maar die wel de moeite waard was om op te volgen.
http://confusius.skynetblogs.be/archive/2008/10/28/oosten...
Ik vond hem een apparte stijl hebben om iets te brengen, en las dan ook graag zijn  schrijfels, aangevuld met foto's.
Hij koos voor een volledige stop, omdat hij er teveel tijd instopte,of geen voldoening vond, en die hij schijnbaar zinvoller kon opvullen.
Soms bekruipt mij ook het gevoel ,waar ben ik mee bezig .
Niet voor de zeldzame reactie's die je soms krijgt, zelfs al heb je al de kaap van 800.000bezoekers gerond. Ook niet voor de soms grove email die je ,weliswaar op een hand te tellen, maar toch..
Of reactie's zoals , waarom net zij niet op de foto staan, en al de anderen dan weer wel, maar diegenen die er wel op staan reageren dan weer niet, raar is dit allemaal.
Ook niet voor mensen die een foto opvragen, soms maanden terug genomen, die je dan moet gaan opzoeken in het archief, dan de foto, of zoals wel meer gevraagd, een volledige reeks, versturen.. en dan kan er zelfs geen woordje van dank terug.
Ook niet voor de 'geleende' foto's, op websites, kranten, en andere publiceringen, waarvan er ook zijn die gewoon uw naam wegknippen, alsof het foto's van henzelf zijn, niettegenstaande ik nog nooit nee heb gezegd voor het gebruik van een foto, gratis uiteraard.

Maar, ik doe het graag, en neem graag de foto's waardoor ik automatisch ook buiten de deur kom, uit het isolement, onder de mensen zeg maar, het sociale contakt.
Dat heeft een mens ook nodig, zeker iemand met mobiele beperkingen, die daardoor alleen al, veelal met de neus tegen de deur lopen, zoals locaties, ook van openbare diensten, die niet toegankelijk of bereikbaar zijn.
Ook voor die groep mensen die het menen, en blij zijn van de gemaakte foto's, of genoten van een van mijn sporadische schrijfsels.
Ik krijg ook veel mensen tijdens mijn ritjes die een praatje willen maken, ik sta verwonderd hoeveel mensen mij al kennen, af en toe krijg ik ook iets aangeboden om de innerlijke mens te versterken, of wordt je ergens uitgenodigd met de 'kodak' of,  krijg je het etiket huisfotograaf opgeplakt.
Daarom blijf ik het doen, voor die schare prachtige mensen die mij er ook bij betrekken, je voelt je er gewoon bijhoren.
Wat een hemelsbreed verschil is toen ik nog geen mobielscootertje had, en ik noodgedwongen tussen de vier muren, met de tv als beste vriend, die trouwens zelden iets zinnigs te zeggen had, maandenlang moest vertoeven.
Af en toe kom je nog wel iets tegen die kwetst, zoals tijdens de Toog en tafelhappening met de levende standbeelden.
Toen was er een koppel die wilde passeren, tussen al de drukte, mijn in de gaten kreeg, en de 'dame' tegen haar man zei, luid genoeg zodat ik en meerdere mensen het konden horen,
'' wa doe die mongool mé zijn karre hier nu tusschn al da volk , ze zoeden da moeten verbien''.

Dit, is schril contrast met de vele mensen die vriendelijk of hulpvaardig zijn, zelfs ook even helpen zodat ik ergens door, binnen of buiten kan. of ook heel wat anders is dan de Humo, die humoristisch schreef dat ik de Oostendse Benidorm basterd was tijdens een leuk intervieuw.
Die velen maken het aangenaam om erbij te zijn, niet te morren of aan zelfbeklacht te doen, uw 'gat' te vagen aan negativisme, en te genieten van de tijd die mij nog rest op dit kleine stukje planeet die ik hier nog steeds kan verkennen, namelijk mijn Oostende.

--------------------------------------
_______________

 

 

 

Gepost door Roy Verge in Verhalen.., ZEE-STRAND-KAAI | Permalink | Commentaren (2) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!

17-04-12

Bezig zijn bij 22°

Creatief bezig zijn bij 22°.

Er vlug bij vermelden dat dit binnen is, bij de stoove en mijne compjoeter, want die alweter geeft maar 5 graden aan voor buiten, en met de stevige wind die hier over de vlakte blaast, niet echt het weertje om even een pudderoendje te doen, kans dak mijn paruke kwietgraak.

'Ken gisteren e bitje stoan klappen over koetjes en koftjes met de oudste comeere van de stroate, e ze zei das ze zukke goeie smouttestutte in heur liere et geslon, me ne dikke schelle espe van de zeuge en e klakke mostort.

Kiek, 'twater kwam daovan in me moend, of ze zie da vertelde tegen mien.
Junder en dorvan messchiensten nog nie meugen genieten, mo ik wel.
Das e hele tied geleen, da was nie lange no de wereldoorlooge, en da goenk azoo,

Of boer Robert Mortier de oost of pekte, en wiender als snotneuzen domee helpten, ton kwam over de noene de boerinne, Juliana noemde ze, e béer van eu vrouwmensch.

Ze had ne terwebrood mee, de grotte van é klein kortewagenwiel, ze plaseerde da tuschen haar balkong, ook al ne grote fasade, sloeg ne krusteken op de platte kant van de brood met da groot gekarteld mes, en ze begost dikke scheln of te snien.
Ken me vele keirs afgevraagd of ze zie nooit in eur eigen vlees zoe snien.

Ze smérde doar ne dikke lage smoet op, ton ne even dikke lage geleie op, tonne en dikke schelle van de zeuge do nog eki bovenop, en of je goestienge had, nog e klakke mostort van de Woestiene, dan was straffe spul, die woestiene mostort, van Toerhout was dadde.

Je traepe stoend in brande, en je pakte direct e teuge woater uit ne seule die ze ook meehad.
Vint, da was geistig tonne, je leunde tegen ne vumme op 't veld, me de zunne in je tootte, en de reuke van de gewassen, met je gat op t vlas, de nature a je voeten, é fersjette an wieder niet nodig, uit de nand en lat mo smaken.
Das was nog te beste met ne teuge van da brun zoet bier , uit zo'n grote oederwetsche bottel, met e porselingen kop met rooie rubber, die je weere kon afsluiten, zodat et lange goed bleef, dadde was van Piedbouf, en da was ton in die tien etwadde die bie iederein op de tafel stoend.
Da bier gebrukte miene moedere altied voe stoofvleisch, oft keun was, en in de sause van korteletten, mo vint toch, da was goed.

Ik dank nog altijd de Steense boer en boerin Mortier zaliger, voor de mooie tijd die we mochten doorbrengen op het erf.

Roy.

En deze maakte ik,  Forestfire wildlife, geestiger dan televisie kijken.

Digipaint, royspaints, roysfoto, natuur, forest fire,

 

 

-----------------------

 

27-04-11

Herten en de Griekse ezel

Wat dacht je van een lekkere steak

herten,9360-.jpg

 




Deze soort heb ik , denk ik, nog niet gegeten, of misschien toch, toen ik zo een 40 jaar geleden eens in Griekenland was op vakantie.

Het was in het Griekse Korinthe, tegenaan het gelijknaminge kanaal .
Ik had aan de hotelbalie zo om een uur of 9, gevraagd als ze een taxi konden bellen, die ons, zegge, ik, mijn madam, en nog een koppel uit Asse, die we daar hadden leren kennen,  dan een 30 tal km het binnenland wilde inrijden om de plaatselijke cultuur te leren kennen, naar een autentiek dorp, en ons dan  tegen de avond zou terug ophalen.
Zo gezegd zo gedaan, wij kwamen in een dorp ter grootte van Snaaskerke, dus laat ons zeggen een scheette groot of  4 voetbalvelden, met een cafe , een winkeltje, en een eethuis, en een tweetal straten met oude huisjes, in totaal misschien een hondertal, of wat ervoor kon doorgaan.
Dit was gelegen aan zee, hoog in de bergen.
Mens,  je waande je terug in de tijd, wel zo'n 200 jaar terug, na daar een wandeling in de omtrek gedaan te hebben, zagen wij een oud typisch huis met de achterkant tegen de rand van van de stijle rotswand , er stak zelf een stuk van het huisje over de rand, dat was dus de plaatselijk kroeg.
Achteraf zei ons vrouwelijk gezelschap dat dit uitstekende deel het wc was, en je zo door de wc pot de zee, enkele tientallen meters lager kon zien.
de drollen sierden zelfs een deel van de rotswand, kakken met je gat in de wiend, uniek zou ik zeggen.

Wij binnen in het cafétje, en met poten en oren legden wij uit dat we iets wilden drinken, want buiten hun grieks sprak geen mens daar een andere taal.
Maar ze begrepen het toch, wij dronken daar het geestrijke vocht die hun bier zou moeten voorstellen, hoog tijd dat ze even naar Vlaanderen kwamen om de stiel te leren. 
Nu, daarna en nog een paar raki's en ouzo's, tot ik dacht dat we bij vrienden thuis zaten, en al aardig grieks kon brabbelen.
Als wij daar toekwamen met de taxi, zat er een drietal mensen in het cafétje, en na een half uur zat waarschijnlijk het volledige dorp er, allemaal mannen, en ook enkele kinderen.
Vrouwen, buiten de vrouw van moustache, want de patron had onder zijn al opvallende reukorgaan een al even opvallende snor, waren er geen, en zagen wij  'ze' ook verder niet.
Wij waren net aliëns, we werden bekeken, gewikt en gewogen, en iedereen wilde wel iets vragen of praten , uiteraard in het grieks met ons.

Terwijl de patron zijn uiterste best deed ons te verstaan, en wij hem , was er steeds meer ambiance, en er werd gelachen dat het een lust was.
Wij vonden het ook plezant en zoals wij het gewoon waren was het al vlug van onze kant, Tourné generale.

Dat hadden ze daar nog nooit gehoord denk ik, die witte bleekscheten die een zwaai gaven voor het ganse café, laat staan dat er in hun dorp al ooit vreemde gasten aangekomen waren.
Aangezien  wij daar een vol café konder trakteren voor de prijs van 3 pinten thuis, lieten wij het niet aan ons hart komen, en de raki liep bij de moustache zoals hij nog nooit had gelopen.
Moustache had stilaan ook al een zinder op, want met veel gezwaai en een glimlach tot achter zijn oren, die zijn voluminiuese snor net niet kon verbergen, zei ie dat hij iets zou fiksen wat we nog nooit hadden gedronken , allé dat had ik eruit verstaan.
Hij,  op een soort duivel stoofje, smeet nog enkele blokken hout op , en begon dan als een virtuoos met koperen kannetjes met wel erg lange houten steeltjes te zwaaien, ondertussen daverde het boetiekske op zijn grondvesten, want ze waren al bezig hun griekse nationale liederen, met bouzouki begeleid, te zingen, ongelofelijk wat die stokoude man toverde uit zijn driesnarig bolletje, maar kwik was ie wel hij wipte evenveel als de jonge kerels.

 Ondertussen vulde moustache zijn stulpje zich met een zware koffiegeur en met de rook van zijn niet zo up to date stoofje , niet dat het stoorde, maar je zag een lichte mist in het kroegje hangen die de sfeer nog beter onderstreepte.

Hij goot een redelijk dik zwart stroopachtige goedje van wel 80 cm hoog in smalle hoge kopjes , die hij per vier stuks in zijn hand hield.
Hoe hij niet morste , of dat hete spul niet op zijn handen terecht kwam, is mij, nu nog,  een raadsel.
Het moet aan dat overdadig gebruik gelegen hebben van die mengelmoes aan lokale dranken, en de paar keer dat ik tegen de vlakte ging tijdens het oefenen van de sirtaki, samen met de bende mannen,  dat de patron het nodig vond 'zijn' koffie te presenteren.

Kijk, dat was koffie, en zoals hij al probeerde ons wijs te maken, was het ook zo...het was een sterk en  zoet iets, redelijk dik van consistentie, en...super heerlijk.
Hij keek ons fier aan, wees naar zichzelf en zei : .....Theophilos, .....Theophilos, waar de puntjes staan voor iets dat ik, ten eerste niet begreep, en al lang weer vegeten ben maar waarschijnlijk de naam van zijn kunst was, en kunst, dat was het zeker, daar kan Panamarenko een punt aan zuigen
 Theo dat hadden we wel ogenblikkelijk mee, en toe was het van Theophilos hier en Theophilos daar.,  we hebben wel honderd maal zijn naam gelald.
De koffie was van het huis, en hij bleef ze steeds opnieuw maken en uitgieten, waar zowel hij, wij als alle aanwezigen plezier aan beleefden.

Ook wilden ze allemaal op de foto, want die andere mensen die met ons meewaren, hadden een fototoestel mee, denk zelf dat en het dorp geen enkel fototoestel was, en hij moest daar een volledig rolletje film verschieten voor ze tevreden waren.
Hij zou ze dan opsturen vanuit Belgie, en dus werd de naam van moustache, de straat van het cafe en het dorp opgeschreven.
Als wij de rekenig vroegen stonden wij verwonderd hoe weinig drachmen we moesten betalen.
Echt om te lachen, ook toen wij aandrongen om nog eens te tellen bleef hij erbij dat het juist was.
Lag het aan zijn gulle bui, aan zijn meedrinken met ons zodat zijn karmikkele bic niet zo goed meer zijn handen kon volgen, of dat het werkelijk zo goedkoop was in het dorp, dat zullen we wel nooit weten.

Toen wilden wij wel eens iets stevigs tussen de tanden, en wij konden bij een andere aanwezige griek gaan eten, dat was een eind verder in de straat, voorbij een bocht in straat.
Daar stond dus het enige eethuis van het dorp, het stond alleen, met ernaast een plein die in de natte periode waarschijnlijk een weide moest zijn, maar nu een stoffige vlakte was, daarop liep een ezel die duidelijk zijn beste jaren al lang achter de ezelsrug had.
Wij naar binnen, en de man kwam kwam met de kaart, het was meer een schoolschrift die wij in handen kregen gestopt, er stonden een tiental gerechten op,met de hand geschreven, dan nog een aantal dranken, maar begint dat maar eens te lezen, ik begreep er geen snars van, of toch, de ouzo en rakki had ik wel al gevonden,, moet zeggen, ben een fijne in het herkennen van welke soort drank dan ook.

Dus wij met gebarentaal, alsof je in een stuk vlees snijdt, en saladi, etommatto  en wat nog meer van zelfbedachte esperanto, maakten wij duidelijk dat hij karte blanche had.
En dat had hij dus letterlijk genomen, na een uur was hij daar met de borden, een lap vlees erop die bijna over de rang ging , twee vingers dik, en je hoor, de saladi en etomatto waren ook van de partij, zelf aardappelen in de pel.
Ondertussen hadden wij daar al enkele flessen wijn soldaat gemaakt.
Een wijn die hij , met zijn duim hoog in de lucht aangeraden had, en die sterk smaakte naar noten, zelf was ik er niet zo gek van, maar die triene's van vrouwen vonden het net de max, en na enkele flessen begon ik het al Calvados te vinden..
Wel , volgens de taaiheid van de megasteaks ben ik zeker dat hij die ezel van op het plein daarnaast naar een betere wereld had geholpen.
Je moest al mini stukjes van de maxi snijden om het nog behoorlijk te kunnen kauwen.
Wij zijn natuurlijk verwend , hier bij ons, altijd van die malse steaks, maar zonder smaak meestal.
Wel, de smaak was voortreffelijk, zeker voor zo'n oude snaak van een ezel, god hebbe zijn ziel, ten andere, toen wij een uur later buiten gingen was diene ezel nergens meer te bespeuren.
 Denk dat den griek zijn zeldzame klanten niet wilde ontgoochelen en zijn trouw lastdier maar opgeofferd had om een diplomatiek incident te voorkomen, want volgens zijn eerder aziatische  buigingen hield  hij ons voor buitenlandse regeringsleiders, dacht ik bij mijzelf.

En weer was de rekening een formidable tegenstelling met het formaat van de biefstukken, en weer wilde die enkel de prijs die hij vroeg, toen hebben we maar met en rode kop, ik laat nu in het midden of het van de drank, of van schaamte was, aan de kleine gastjes die daar hielpen, ze waren zeker geen 6 jaar, hun elk een vette fooi gegeven om niet als bloedzuigende kapitallisten te worden aanzien.
Je moet in het buitenland nog uw land een beetje hoog houden zeg ik maar.
Zal het maar stoppen, want zou nog uren kunnen doorgaan ..
Roy,

Gepost door Roy Verge in Verhalen.. | Permalink | Commentaren (4) |  Print |  Facebook | | | | Pin it!